Zróbmy sobie Hygge

 

Parę dni temu czyszcząc komputer z nadmiaru
niepotrzebnych plików, odnalazłam stary folder
Pinterest, do którego wkładałam
ulubione zdjęcia i grafiki.

Te, które mnie fascynowały, inspirowały do czegoś,
lub przypominały o czymś ważnym.

To tam odnalazłam infografikę o hygge,
czyli duńskiej filozofii ciepła i dobrobytu.

Pamiętam, że rok temu ta skandynawska idea pochłonęła
mnie całkowicie. Na gwiazdkowe święta zażyczyłam
sobie książki o hygge w prezencie. A przypomnę, że
wówczas w Polsce na przełomie 2016/2017 roku
wychodziło ich siedem pozycji.

A potem o tym zapomniałam. Bynajmniej o książkach,
i o tej wszędobylskiej wówczas w mediach idei „robienia
sobie dobrze”. Jak dla mnie było o tym za głośno i za dużo
a sama filozofia została spłaszczona i skomercjalizowana
na potrzeby rynku meblowego i wyposażenia domu.

Kiedy jednak spojrzałam na tę wspaniałą infografikę odnalezioną
w folderowych szpargałach (przedstawiam poniżej)
zdałam sobie sprawę, że w gruncie rzeczy cała nauka duńskiej filozofii
życia nigdy nie była mi potrzebna. Bo ja żyję hygge od dawna.

hygge1

Kocham bibeloty, które docieplają wnętrze.
Sama robię ozdoby do domu, korzystając z miękkich faktur.

W deszczową pogodę w domu palą się waniliowe świeczki,
w szafie mieszkają jeansy i dzianinowe swetry a
wełniane skarpetki leżą wszędzie, a nuż się przydadzą,
gdy temperatura spadnie o dwa stopnie.

Kocham piec ciasta i kocham je jeść. A najbardziej lubię się nimi
dzielić. A to zaniosę sąsiadce kawałek cynamonowego piernika,
a to w gości zabiorę parę kawałków.

Codzienne śniadanie, to prawdziwy rytuał.
Pachnąca kawa w ulubionym kubku, a do niej
chrupiące grzanki grubo posmarowane masłem orzechowym
oraz półgodzinne skrobanie w pięknie oprawionym pamiętniku.

Moje ulubione sporty, to takie, które nie męczą w nadmiarze
a przynoszą dużo spokoju i radości. Na pierwszym miejscu
jest spacer z psiakiem po mokrym lesie, a na drugim łagodne
rozciąganie na ekologicznej macie.

Och, i książki! Mam ich pełno. Leżą na szafce nocnej
i na komodzie. Leżą ułożone w pionowe stosy na  meblach
w salonie i stoją poziomo na półce w przedpokoju.
To bajki i mitologie, powieści fantastyczne, książki
o lesie i drzewach, Terry Pratchet, Jonathan Carrol i Adam Wajrak.

Na oknie wisi biały łapacz snów z fikuśnymi piórkami, a
co dwa metry jakaś niepozorna, przygarnięta z lasu
szyszka oswaja się z domowym wnętrzem. Herbatę pijam
w żółtym kubku z zielonymi smokami podawaną w imbryku ręcznie
malowanym przez artystyczną znajomą.

A więc jestem hygge, choć nigdy tego nie nazywałam. Jestem taka, bo
tak zostałam wychowana. Moi rodzice w najwyższym stopniu
wprowadzają tę filozofię we własną codzienność. A więc nie jest
to wyłącznie skandynawski zamysł.

20170820_112711 (1)

Duży dom na wsi moich rodziców zawsze pełen jest ludzi, a ci się do nich
garną. Mama w zanadrzu dla gości zawsze trzyma coś słodkiego
w kuchni a i w samotności słodyczy sobie nie odmawia. Słodyczy
życia, oczywiście a nie tylko tych zmysłowych.

Od dziecka z resztą oby dwoje z tatą
wpajali mi, że życie należy sobie umilać. Dobrym filmem,
ciekawą książką, kolorową sukienką, wspólną randką
w miłej kawiarni, smacznym ciastkiem i miłymi ludźmi.

Dopiero dziś uczę się doceniać tę myśl.  Dopiero po trzydziestce,
gdy swoje przeżyłam oraz przeturlałam się z jednej
skrajnej filozofii w drugą, z drugiej w trzecią
i tak dalej aż do utraty sił.

Bo hygge ni mniej ni więcej oznacza:
bądź dla siebie dobry. Ukochaj się,
zadbaj, rozpieść i przytul. Jeśli nie Ty sobie,
to któż inny mógłby Ci to dać z taką miłością?

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s